ECLI:NL:CRVB:2021:2247

Centrale Raad van Beroep · 02-09-2021 · zaaknummer 19/1321 ZW

Inhoudsindicatie

Wat appellant in hoger beroep heeft aangevoerd is een herhaling van de gronden die hij bij de rechtbank heeft ingediend. Er is geen aanleiding om anders te oordelen dan de rechtbank heeft gedaan. De rechtbank heeft de beroepsgronden van appellant afdoende besproken en overtuigend gemotiveerd waarom deze niet slagen. De rechtbank heeft in de aangevallen uitspraak terecht geoordeeld dat het medisch onderzoek zorgvuldig is geweest, dat geen aanleiding bestaat voor twijfel aan de juistheid van de door de verzekeringsarts bezwaar en beroep vastgelegde belastbaarheid en dat appellant op 1 juli 2018 in staat moet worden geacht om de geselecteerde functies te verrichten. Het oordeel van de rechtbank en de daaraan ten grondslag gelegde overwegingen van de aangevallen uitspraak worden onderschreven. Appellant heeft in hoger beroep geen nieuwe medische gegevens overgelegd die een onderbouwing bieden voor zijn standpunt dat het Uwv zijn beperkingen op de datum in geding heeft onderschat. De verzekeringsarts bezwaar en beroep heeft er op gewezen dat appellant bij zijn ziekmelding per 30 oktober 2018 een toename van zijn klachten had gemeld en dat de verzekeringsarts had besloten hierover informatie op te vragen bij de behandelend sector. Dit toereikend gemotiveerde standpunt wordt onderschreven. Daarbij wordt tevens van belang geacht dat het Uwv in zijn aanvullend verweerschrift van 17 juli 2019, onder verwijzing naar het rapport van 27 juni 2019 van de verzekeringsarts, dat is opgesteld in het kader van de ziekmelding per 30 oktober 2018, nader heeft toegelicht dat de ziekmelding per 30 oktober 2018 is geaccepteerd in verband met psychische klachten (meer in het bijzonder klachten passend bij een angststoornis) en dat de medische situatie samenhangend met de Ziekte van Ménière niet is verslechterd. De overwegingen leiden tot de conclusie dat het hoger beroep niet slaagt en de aangevallen uitspraak moet worden bevestigd. In het geval van appellant zijn vanaf de datum van ontvangst van het bezwaarschrift op 6 november 2017 door het Uwv tot de datum van deze uitspraak minder dan vier jaar verstreken. Van een overschrijding van de redelijke termijn is daarom geen sprake, zodat het verzoek voor een schadevergoeding wegens overschrijding van de redelijke termijn, als bedoeld in artikel 6, eerste lid, van het van het EVRM wordt afgewezen.

Rechters

• A.I. van der Kris

Advocaten

• A.A. van Harmelen

Partijen

• [appellant]

  appellant · onbekend

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.