ECLI:NL:CRVB:2021:1090

Centrale Raad van Beroep · 06-05-2021 · zaaknummer 20/580 WIA

Inhoudsindicatie

Met de rechtbank wordt geoordeeld dat er geen aanleiding bestaat om te twijfelen aan de juistheid van de conclusie van de verzekeringsartsen bezwaar en beroep in de rapporten van 24 oktober 2017, 8 februari 2018 en 18 oktober 2019 dat geen sprake is van toegenomen beperkingen bij appellant vanaf 9 januari 2017. Een van de verzekeringsartsen bezwaar en beroep heeft in zijn rapport van 18 oktober 2019 overtuigend gemotiveerd dat zowel uit het rapport van Van Rijn van 22 juni 2018 als het rapport van Korzec van 26 augustus 2019 en de reeds in het dossier aanwezige medische stukken, niet naar voren komt dat op datum in geding, 9 januari 2017, sprake is van een gewijzigde medische situatie die zou moeten leiden tot verdergaande beperkingen dan reeds neergelegd in de FML van 6 november 2012. Dat appellant meer klachten ervaart, betekent, anders dan appellant meent, niet dat een toename van klachten vanzelfsprekend leidt tot een toename van arbeidsbeperkingen op de datum in geding. Voor dat laatste standpunt van appellant zijn geen aanknopingspunten in de aanwezige medische informatie te vinden. Omdat geen sprake is van toegenomen beperkingen wordt niet toegekomen aan de vraag naar de oorzaak daarvan en wordt ook niet toegekomen aan een beoordeling van de arbeidskundige aspecten. Dit leidt tot de conclusie dat het Uwv terecht heeft vastgesteld dat bij appellant met ingang van 9 januari 2017 geen sprake is van toegenomen beperkingen uit dezelfde ziekteoorzaak binnen vijf jaar na 27 juni 2012 in de zin van artikel 55 eerste lid, aanhef en onder b, van de Wet WIA. Het hoger beroep slaagt daarom niet en de aangevallen uitspraak zal worden bevestigd.

Rechters

• A.I. van der Kris
• F.M. Rijnbeek
• H.G. Rottier

Advocaten

• B. Mor-Yazir

Partijen

• [appellant]

  appellant · onbekend

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.