ECLI:NL:CRVB:2020:3111
Centrale Raad van Beroep · 09-12-2020 · zaaknummer 19/2431 ZW
Inhoudsindicatie
Wat appellant in hoger beroep heeft aangevoerd vormt in wezen een herhaling van wat appellant in beroep heeft ingebracht. De rechtbank heeft deze beroepsgronden in de aangevallen uitspraak afdoende besproken en genoegzaam gemotiveerd waarom ze niet slagen. Het oordeel van de rechtbank en de overwegingen die daartoe hebben geleid, worden onderschreven. Vooropgesteld wordt dat het besluit van 13 februari 2018 voldoende duidelijk maakt dat de ZW‑uitkering en TW-uitkering met terugwerkende kracht tot 11 mei 2016 worden ingetrokken. Als gevolg van deze intrekking is sprake van onverschuldigd betaalde ZW‑uitkering en TW-uitkering die het Uwv van appellant dient terug te vorderen. De grond van appellant dat het Uwv ten onrechte heeft teruggevorderd zonder herzieningsbesluit, slaagt dan ook niet. Verder heeft de rechtbank terecht geoordeeld dat het appellant redelijkerwijs duidelijk had moeten zijn dat hij vanaf 11 mei 2016 ten onrechte ZW- en TW-uitkering ontving. Anders dan appellant stelt, is niet gebleken van dringende redenen om van terugvordering van de ZW- en TW-uitkering af te zien. Het hoger beroep slaagt niet en de aangevallen uitspraak moet worden bevestigd.
Rechters
Advocaten
Partijen
[appellant]
appellant · onbekend
Gemachtigden en juristen in deze zaak
In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.
Bron: openbaar gepubliceerde uitspraak van de Rechtspraak. Wij tonen alleen de metadata en de inhoudsindicatie zoals gepubliceerd; de volledige uitspraak lees je bij de bron. Klopt er iets niet of wilt u dit niet zo? Meld het via de contactpagina.