ECLI:NL:CRVB:2020:3102

Centrale Raad van Beroep · 09-12-2020 · zaaknummer 18/3533 ZW

Inhoudsindicatie

De gronden die appellant in hoger beroep heeft aangevoerd zijn in essentie een herhaling van wat hij in beroep heeft aangevoerd. Met de rechtbank wordt geoordeeld dat geen aanleiding bestaat om te twijfelen aan de juistheid van de conclusie van de verzekeringsarts. De rechtbank heeft de beroepsgronden van appellant afdoende besproken en met juistheid geoordeeld dat de desbetreffende gronden niet slagen. De overwegingen die aan het oordeel van de rechtbank ten grondslag liggen worden geheel onderschreven. Het rapport van AIM heeft geen betrekking op de medische situatie op 1 februari 2011. Bovendien blijkt er geen wezenlijk ander beeld van de psychische toestand van appellant dan waarvan de verzekeringsarts bezwaar en beroep is uitgegaan. Hieraan wordt toegevoegd dat het feit dat appellant in het kader van de Participatiewet op 26 maart 2020 volledig en duurzaam arbeidsongeschikt is bevonden, geen reden geeft om de juistheid van de conclusie van de verzekeringsarts bezwaar en beroep in twijfel te trekken, omdat dit beoordelingsmoment ruim na de datum in geding ligt en betrekking heeft op een ander kader met andere criteria dan de ZW. Anders dan de rechtbank heeft geoordeeld, heeft het Uwv het verzoek van appellant om vergoeding van de gemaakte kosten in bezwaar, terecht afgewezen. Het Uwv heeft het primaire besluit niet herroepen met het bestreden besluit, maar het verzoek van appellant om per 1 februari 2011 in aanmerking te komen voor een ZW-uitkering, opnieuw afgewezen. Hieruit volgt dat het incidenteel hoger beroep van het Uwv slaagt.

Rechters

• I.M.J. Hilhorst-Hagen

Advocaten

• P.H.A. Brauer

Partijen

• [appellant]

  appellant · onbekend

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.