ECLI:NL:CRVB:2020:2895

Centrale Raad van Beroep · 19-11-2020 · zaaknummer 19/2301 ZW

Inhoudsindicatie

Wat appellant in hoger beroep heeft aangevoerd vormt in wezen een herhaling van wat appellant in beroep heeft ingebracht. De rechtbank heeft deze beroepsgronden in de aangevallen uitspraak afdoende besproken en genoegzaam gemotiveerd waarom ze niet slagen. Het oordeel van de rechtbank en de overwegingen die daartoe hebben geleid, worden onderschreven. De in bezwaar nieuw geduide functies konden appellant niet (meer) per 27 april 2018 worden aangezegd, maar pas bij brief van 2 augustus 2018. Terecht is daarom bepaald dat appellant niet eerder dan die datum geacht wordt meer dan 65% van zijn maatmaninkomen te kunnen verdienen. Nu de brief van 2 augustus 2018 tot slot onjuist was geadresseerd en de functies uiteindelijk bij het bestreden besluit van 17 augustus 2018 aan appellant zijn aangezegd, is zijn ZW-uitkering terecht met ingang van 18 september 2018 beëindigd. De stelling van appellant dat de regels worden aangepast aan de situatie, kan dan ook niet worden gevolgd. Evenmin is sprake van strijd met de rechtszekerheid. Het oordeel van de rechtbank dat het aan appellant was om zijn stellingen met nader medisch onderzoek te onderbouwen, wordt daarom ook gevolgd. Ook in hoger beroep ontbreekt echter een dergelijke onderbouwing, zodat er geen grond bestaat voor het oordeel dat de beperkingen van appellant onjuist zijn vastgesteld.

Rechters

• S. Wijna

Advocaten

• M.G. van Westrenen

Partijen

• [appellant]

  appellant · onbekend

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.