ECLI:NL:CRVB:2020:2629

Centrale Raad van Beroep · 28-10-2020 · zaaknummer 18/3107 WIA

Inhoudsindicatie

Geoordeeld wordt dat de verzekeringsarts bezwaar en beroep met de behandelde rapporten en aantekening uit 2017 afdoende heeft onderbouwd dat geen aanleiding bestaat voor een verdergaande urenbeperking. Wat appellante ter zitting naar voren heeft gebracht over de aard van haar vermoeidheidsklachten en het al dan niet bestaan van een relatie van deze klachten met haar activiteiten maakt dat niet anders. Daarbij wordt aangetekend dat, zoals de verzekeringsarts bezwaar en beroep terecht heeft opgemerkt, met de beperkingen in de rubrieken 3, 4 en 5 van de FML al tot op zekere hoogte tegemoet is gekomen aan de vermoeidheidklachten van appellante. In zijn algemeenheid geldt dat een urenbeperking alleen aan de orde is als met beperkingen in de overige rubrieken niet kan worden bewerkstelligd dat voldoende rekening wordt gehouden met eventuele energetische problemen van de betrokkene. Voor appellante is naast de beperkingen in de rubrieken 3, 4 en 5 een substantiële urenbeperking aangenomen. Appellante heeft geen medisch objectiveerbare gegevens overgelegd op grond waarvan moet worden geconcludeerd dat een verdergaande urenbeperking dan 4 uur per dag en 20 uur per week had moeten worden aangenomen. De rechtbank wordt gelet op het voorgaande gevolgd in het oordeel dat de functionele mogelijkheden van appellante juist zijn vastgesteld. Ook wordt de rechtbank gevolgd in haar oordeel dat het Uwv voldoende heeft gemotiveerd dat de aan de berekening van het arbeidsongeschiktheidspercentage ten grondslag gelegde functies in medisch opzicht voor appellante geschikt zijn.

Rechters

• A.I. van der Kris

Advocaten

• J.I.T. Sopacua

Partijen

• [appellante]

  appellante · onbekend

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.