ECLI:NL:CRVB:2020:1477

Centrale Raad van Beroep · 15-07-2020 · zaaknummer 18/1497 WIA

Inhoudsindicatie

De gronden die appellant in hoger beroep heeft aangevoerd zijn grotendeels een herhaling van wat hij in beroep en bezwaar heeft aangevoerd. Met de rechtbank wordt geoordeeld dat geen aanleiding bestaat om te twijfelen aan de juistheid van de onderzoeksbevindingen van de verzekeringsarts bezwaar en beroep en de daarbij getrokken conclusies ten aanzien van de door appellant gestelde beperkingen. De rechtbank heeft de beroepsgronden van appellant afdoende besproken en heeft met inachtneming van de informatie uit de expertise van Hassing van 1 augustus 2014 met juistheid geoordeeld dat de desbetreffende gronden niet slagen. Naar aanleiding van het hoger beroep wordt nog opgemerkt dat de verzekeringsarts bezwaar en beroep in zijn rapport van 27 augustus 2018 inzichtelijk uiteen heeft gezet waarom de in beroep door appellant ingebrachte rapporten van Brijder van 10 februari 2017 en 6 november 2017 en de overige informatie van de behandelaars van appellant uit 2017 niet tot andere conclusies heeft geleid. In de door appellant ingebrachte medische informatie heeft de Raad geen aanknopingspunt gevonden voor het oordeel dat een urenbeperking had moeten worden vastgesteld. Ook wordt de rechtbank gevolgd in haar oordeel dat het Uwv voldoende heeft gemotiveerd dat de aan de berekening van het arbeidsongeschiktheidspercentage ten grondslag gelegde functies in medisch opzicht voor appellant geschikt zijn. Uwv veroordeeld in proceskosten.

Rechters

• T. Dompeling

Advocaten

• R.G. van den Heuvel

Partijen

• [appellant]

  appellant · onbekend

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.