ECLI:NL:CRVB:2015:561

Centrale Raad van Beroep · 26-02-2015 · zaaknummer 13-393 AW

Inhoudsindicatie

Geen bovenwettelijke uitkering. Het oordeel van de rechtbank dat uit de in het besluit van 4 mei 2009 getroffen ontslagregeling in combinatie met de in overweging 2 onder a genoemde bepalingen van het CAR/UWO en artikel 19 van de WW niet kan worden afgeleid dat de getroffen ontslagregeling een absolute - in de zin van onvoorwaardelijke - garantie op een bovenwettelijke uitkering behelst, is juist. Uit de tekst van de in het besluit van 4 mei 2009 opgenomen en hiervoor onder 1.3 weergegeven financiële regeling blijkt immers dat appellant moet voldoen en blijven voldoen aan de voorwaarden voor het recht op WW-uitkering. Daarin is voorts vermeld dat aanspraak bestaat op bovenwettelijke uitkering ‘overeenkomstig hoofdstuk 10a CAR/UWO’, waaruit moet worden afgeleid dat appellant daarnaast aan de in de artikelen 10a:2, eerste lid, aanhef en onder a en 10a:15, eerste lid, aanhef en onder a, van de CAR/UWO gestelde voorwaarden moet voldoen om recht op bovenwettelijke uitkering te kunnen doen gelden. De in de financiële regeling opgenomen en onder 1.3 weergegeven garantie is pas aan de orde indien en voor zover het UWV aan appellant de WW-uitkering weigert op de grond dat hij de hem in artikel 24, eerste lid, aanhef en onder a, van de WW opgelegde en in het tweede lid van dat artikel nader uitgewerkte verplichting om te voorkomen dat hij verwijtbaar werkloos wordt niet is nagekomen. Die garantie ziet dus niet op de situatie als hier aan de orde dat appellant op grond van artikel 19, eerste lid, aanhef en onder b, van de WW geen recht heeft op WW-uitkering omdat hij WIA-uitkering ontvangt.

Rechters

• C.H. Bangma
• E.J.M. Heijs
• J.J.A. Kooijman

Advocaten

• G.P.F. van Duren

Partijen

• [appellant]

  appellant · onbekend

Gemachtigden en juristen in deze zaak

In deze uitspraak zijn geen gemachtigden of juristen met naam genoemd.