Gepubliceerde uitspraken

Deze uitspraak op het verzoek om een voorlopige voorziening gaat over de uitvoering van twee lasten onder bestuursdwang gericht op het verwijderen van een noodwoning en een vouwwagen op het perceel. De uitspraak gaat ook over de afwijzing van een aanvraag voor een omgevingsvergunning voor het voortzetten van gebruik van de noodwoning op dat perceel. De voorzieningenrechter is van oordeel dat het verweerschrift in deze verzoekschriftprocedure in strijd met de goede procesorde is ingediend. Voor zover het verzoek om voorlopige voorziening betrekking heeft op de brief van de burgemeester 18 augustus 2026 is naar het oordeel van de voorzieningenrechter niet voldaan aan het connexiteitsvereiste. Het samenhangende beroep is ingetrokken. De voorzieningenrechter was ook anderszins niet bevoegd om een voorziening te treffen om de uitvoering van bestuursdwang te voorkomen. De brieven van de burgemeester daarover zijn geen besluiten. Verder is de voorzieningenrechter, afgezien van de vraag over de feitelijke aanwezigheid van de noodwoning, van oordeel dat de belangen van verzoeker bij het treffen van een voorlopige voorziening minder zwaar wegen dan de belangen van het college bij het niet treffen van een voorlopige voorziening. De voorzieningenrechter wijst het verzoek om voorlopige voorziening af.

Deze uitspraak gaat over twee lasten onder dwangsom vanwege het (laten) huisvesten van arbeidsmigranten op het perceel. De rechtbank komt in deze uitspraak tot het oordeel dat het college niet bevoegd was om aan eiseres 2, als werkgever van de arbeidsmigranten, een last onder dwangsom op te leggen. Eiseres 2 is weliswaar overtreder omdat de overtreding aan haar kan worden toegerekend, maar zij heeft het niet in haar macht om de overtreding te beëindigen. Verder oordeelt de rechtbank dat de hoogte van de dwangsom en de begunstigingstermijn onvoldoende zijn gemotiveerd. De rechtbank oordeelt dat de begunstigingstermijn op zichzelf niet te kort is gelet op het feit dat het college expliciet rekening houdt met de civiele procedure over de ontruiming. De rechtbank vindt echter dat het college onvoldoende heeft gemotiveerd waarom op voorhand uitdrukkelijk van een verdere verlenging wordt afgezien, in geval de civielrechtelijke procedure onverhoopt enige vertraging oploopt. Eiseressen krijgen gelijk en het beroep is dus gegrond.