Gepubliceerde uitspraken

Uitlevering naar Turkije toelaatbaar. De opgeëiste persoon wordt in Turkije verdacht van het medeplegen van invoer van verdovende middelen (XTC pillen), dubbele strafbaarheid en niet verjaard. Het oordeel over de vraag of een uitlevering moet worden geweigerd wegens een vermoeden van een dreigende schending van fundamentele rechten is voorbehouden aan de Minister van Justitie en Veiligheid. De rechtbank zal de minister adviseren om Turkije te verzoeken garanties te verstrekken betreffende de detentieomstandigheden

Executie-EAB uit Polen. Artikel 12 OLW n.v.t. want de opgeëiste persoon was aanwezig bij het proces dat tot de veroordeing heeft geleid. Arikel 6a OLLW Gelijkstellingverweer slaagt niet. Overlevering toestaan.

EAB II, Pools executie EAB, verweer m.b.t. artikel 12 OLW verworpen, afzien van weigeren, overlevering toegestaan.

EAB I, Pools executie-EAB, verweer m.b.t. artikel 12 OLW verworpen, overlevering toegestaan.

Pools vervolgings-EAB. Uitspraak na arrest Hof van Justitie van de EU (HvJ) in de zaak ‘Dubers’ (C-641/23, ECLI:EU:C:2026:3). De rechtbank heeft vastgesteld dat het niet betalen van alimentatie voor een minderjarig kind naar Nederlands recht niet strafbaar is, maar ziet aanleiding om van weigering van de overlevering af te zien. De raadsman heeft verzocht de Minister van Justitie en Veiligheid (MvJ&V) om de garantie te vragen dat de verstrekte terugkeergarantie zal worden geëffectueerd, ook al is het feit naar Nederlands recht niet strafbaar. Het HvJ heeft in zijn arrest ‘Dubers’ een uitleg gegeven die meebrengt dat als de overlevering afhankelijk is gemaakt van de terugkeergarantie en de rechtbank heeft afgezien van weigering van de overlevering op grond van het ontbreken van de strafbaarheid naar Nederlands recht, de MvJ&V in het kader van de terugkeer niet opnieuw mag beoordelen of het belang van maatschappelijke re-integratie zwaarder weegt dan het belang bij weigering op grond van het ontbreken van strafbaarheid naar Nederlands recht. De erkenning van het buitenlandse vonnis mag daarom in beginsel niet worden geweigerd vanwege het ontbreken van strafbaarheid naar Nederlands recht. Hierop bestaat naar het oordeel van het HvJ echter een uitzondering, namelijk als sprake is van gewijzigde omstandigheden in de juridische of feitelijke situatie van de opgeëiste persoon (het verzwakken of verdwijnen van de band met Nederland) die het niet uitvoeren van de terugkeergarantie rechtvaardigen. In dat geval mag de MvJ&V wél een nieuwe beoordeling maken die ertoe kan leiden dat terugkeer naar Nederland achterwege blijft. Van doorkruising van de doelstelling van de terugkeergarantie is dan geen sprake, want terugkeer naar Nederland zou in een dergelijk geval niet meer die doelstelling dienen. Naar het oordeel van de rechtbank is met het door het HvJ geschapen kader voldoende gewaarborgd dat de MvJ&V, behoudens de door het HvJ geschetste uitzonderingssituatie, het oordeel van de rechtbank over de weigeringsgrond van dubbele strafbaarheid zal volgen. De rechtbank ziet ook geen aanleiding om op dit punt nadere garanties te vragen van de MvJ&V, zoals door de raadsman verzocht. De MvJ&V is immers gehouden de wet kaderbesluitconform uit te leggen, zodat er vanuit kan worden gegaan dat hij zich zal houden aan de uitspraak van het HvJ. Verder is een verweer ex art. 9-1-f OLW gevoerd. Dit verweer slaagt niet omdat het niet betalen van alimentatie naar Nederlands recht niet strafbaar en er daarom naar Nederlands recht geen sprake kan zijn van verjaring van het recht om te vervolgen. De rechtbank heropent het onderzoek ter zitting voor het stellen van nadere vragen i.k.v. art. 11 OLW betreffende het ‘remand regime’ in het Huis van Bewaring waar de OP na eventuele overlevering zal worden geplaatst.

Veroordeling overtreding artikel 6 WVW 1994. Dodelijk ongeval door het niet verlenen van voorrang. Naar het oordeel van de rechtbank heeft de verdachte aanmerkelijk onvoorzichtig en onoplettend gehandeld. Taakstraf 240 uren. OBM 12 maanden, waarvan 6 voorwaardelijk. Proeftijd 2 jaren.

Mega Kanaga. Schietincident Bergen aan Zee. Medeplegen van poging tot ontvoering, de dood tengevolge hebbend en medeplegen van doodslag (eendaadse samenloop). Vrijspraak van gekwalificeerde doodslag. Noodweerverweer verworpen. Initiator en organisator. Gevangenisstraf van 14 jaar.