Gepubliceerde uitspraken

Huurovereenkomst. Oplevering woning bij einde huur. 7:224 lid 2 BW.

Partijen hebben een overeenkomst gesloten voor het verrichten van bestratingswerkzaamheden. Partijen zijn het erover eens dat gedaagde deze werkzaamheden niet goed en deugdelijk heeft uitgevoerd. Eiser vordert een schadevergoeding, zodat eiser de herstelwerkzaamheden door een derde kan laten uitvoeren. Gedaagde verweert zich met de stelling dat hij niet de kans heeft gekregen om de herstelwerkzaamheden uit te voeren. De kantonrechter oordeelt dat gedaagde ruimschoots de gelegenheid is geboden om de gebreken te herstellen binnen een redelijke termijn. Eiser kan de gebreken voor eigen rekening laten herstellen en de kosten daarvan als schade op gedaagde verhalen. De kantonrechter begroot de kosten voor het herstel op € 5.324,00.

loonvordering, geschil over kwalificatie overeenkomst

Partij A is in dienst bij partij B. Tussen partijen is in geschil of partij B partij A toestemming heeft verleend om van 30 juni tot (en met) 17 juli 20262 werkzaamheden te verrichten op Aruba. Naar het voorlopig oordeel van de voorzieningenrechter is niet komen vast te staan dat partij B aan partij A deze toestemming heeft verleend. Dit geldt ook voor het uitvoeren van werkzaamheden op Aruba in de nabije toekomst. Dat betekent dat de vorderingen van partij A worden afgewezen. Het door partij B gevorderde wordt eveneens afgewezen.

Hoger beroep van ECLI:NL:RBOVE:2025:339. Opdracht bouw kapschuur. Geen termijnbetalingen afgesproken. De termijnfactuur was dus niet opeisbaar (art. 7:705 BW) en ook de totale aanneemsom niet. Opdrachtnemer kwam geen beroep toe op opschorting van zijn werkzaamheden (art. 6:52 lid 1 BW). Geen (stilzwijgende) opzegging van de overeenkomst. Opdrachtnemer heeft geen recht op redelijk loon (ogv art. 7:752 of 7:757 lid 1 BW).

Tussen partij A en partij B is een aannemingsovereenkomst tot stand gekomen op grond waarvan partij A een kapschuur zou plaatsen bij een klant van partij B. Partij B zou hiervoor aan partij A een aanneemsom van € 43.150,00 betalen. Partijen hebben geen afspraken gemaakt over het moment waarop partij B (een gedeelte) van de aanneemsom verschuldigd is. Vóór de oplevering heeft partij A aan partij B een (deel)factuur gestuurd. Die heeft partij B niet voldaan. De rechtbank is van oordeel dat partij A wegens die niet-betaling zijn werkzaamheden niet mocht neerleggen. Die factuur was namelijk nog niet opeisbaar. Uit de houding van partij B blijkt verder niet dat hij stilzwijgend de aannemingsovereenkomst heeft opgezegd. Ten slotte is partij B geen redelijk loon verschuldigd, omdat partijen een totaalprijs hebben afgesproken. De vorderingen in conventie worden afgewezen en partij A wordt veroordeeld tot betaling van de proceskosten in conventie. Volgens partij B is partij A tekortgeschoten in de nakoming van de aannemingsovereenkomst. Daardoor zou hij schade hebben geleden in de relatie tot zijn klant. Deze schadevorderingen worden afgewezen, omdat het causale verband tussen de gestelde tekortkomingen en de gestelde schade door partij B onvoldoende is onderbouwd. De vordering tot opheffing van beslag wordt toegewezen. Partij B wordt veroordeeld tot betaling van de proceskosten in reconventie.