Gepubliceerde uitspraken

Bij besluit van 20 juni 2024 heeft de raad van de gemeente Wijchen het bestemmingsplan "Balgoij-West" vastgesteld. Het plan maakt de bouw van maximaal 37 woningen mogelijk. Het plangebied grenst aan de noord- en oostzijde aan de bestaande bebouwing van de wijk Balgoij. De gronden van het plangebied hadden voorheen een agrarische bestemming. In de nabijheid van het plangebied stroomt de Maas. [appellant A] en [appellant B] wonen op korte afstand ten oosten van het plangebied. Zij vrezen onder meer voor wateroverlast als gevolg van de realisatie van het plan. Qubus Vastgoed B.V. is de projectontwikkelaar van de voorziene ontwikkeling. Het voornemen is om 17 vrije sector woningen en 20 betaalbare woningen te realiseren. Daarbij zijn 12 kavels in het sociale segment bestemd zijn voor de Collectief Particulier Opdrachtgeverschap (CPO) groep Balgoij en wordt een deel van de woningen gebouwd voor senioren.

Bij besluit van 5 januari 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Sittard-Geleen aan stichting ZOWonen, gevestigd in Sittard, een omgevingsvergunning verleend voor het verbouwen van het gebouw aan Haagsittard 25 in Sittard. ZOWonen is eigenaar van het perceel aan Haagsittard 25 in Sittard. Op dit perceel staat het wooncomplex Hoeve Sittard. ZOWonen verhuurt het wooncomplex aan de Stichting LEVANTOGroep (Levanto). Levanto exploiteert het wooncomplex door hierin woonruimte aan te bieden aan volwassenen met psychiatrische problemen en/of meervoudige problematiek. Ten tijde van de aanvraag was het wooncomplex voorzien van 28 kamers voor individuele bewoning en drie gemeenschappelijke woonkamers met keukens. [appellanten] wonen aan de [locatie] in Sittard op ongeveer 15 meter afstand tot het wooncomplex. [appellanten] betogen dat de rechtbank hun beroepsgrond waarin zij stellen dat met het bouwplan een met de bestemming "Wonen" strijdig gebruik is beoogd, ten onrechte niet heeft besproken.

Bij besluit van 26 mei 2020 heeft het college van burgemeester en wethouders van Landerd het verzoek om een in twee fasen verleende omgevingsvergunning voor de activiteiten milieu en bouwen ten behoeve van het oprichten van een varkenshouderij aan de [locatie] in Zeeland (de varkenshouderij) in te trekken of te wijzigen, afgewezen. Deze zaak draait om een verzoek om de eerder verleende omgevingsvergunning van de varkenshouderij in te trekken of te wijzigen. [appellant A] is de exploitant van de varkenshouderij en maakt daarbij gebruik van een combiluchtwasser. Uit een onderzoek van de Wageningen University & Research (WUR) uit 2018 is gebleken dat combiluchtwassers een veel lager geurreductiepercentage hebben dan eerst werd aangenomen. Naar aanleiding van dit onderzoek is de Regeling geurhinder en veehouderij (Rgv) gewijzigd. Het geurreductiepercentage van de combiluchtwasser BWL 2009.12.V4 is verlaagd van 85% naar 45% en de bijbehorende geuremissiefactoren zijn verhoogd. Het college is ervan uitgegaan dat op twee adressen in de directe omgeving van de varkenshouderij een geurbelasting zal optreden van meer dan 30 odour units per m3 (Ou/m3) (berekend met het toen geldige model V-stacks 2010). Volgens de verzoekers moet de omgevingsvergunning van de varkenshouderij worden ingetrokken of gewijzigd, omdat deze hoge geurbelasting een ontoelaatbaar milieugevolg is.

Bij besluit van 7 januari 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Geldrop-Mierlo [appellant A] gelast om het exploiteren van een bijenhouderij op het perceel [locatie] in Mierlo, te staken en gestaakt te houden door alle bijenkasten en stellages/constructies voor het opstellen van de bijenkasten te verwijderen en verwijderd te houden. Als hij dat niet doet moet hij een dwangsom betalen van € 500,- per week, met een maximum van € 3.000,-. [appellant A] en [appellant B] wonen op het perceel. Ten tijde van de last onder dwangsom exploiteerden zij daar een bijenhouderij. [partij A] en [partij B] wonen naast het perceel. Zij hebben het college verzocht om handhavend op te treden tegen de bijenhouderij. Bij een controle op 22 september 2020 heeft een toezichthouder van de gemeente geconstateerd dat op het perceel 78 bijenkasten aanwezig waren. Bij besluit van 13 juli 2022 heeft het college de last gewijzigd. [appellant A] moet het exploiteren van een bedrijfsmatige bijenhouderij staken en gestaakt houden. Het houden van ten hoogste 20 bijenkasten binnen de woonbestemming is wel toegestaan, omdat dit hobbymatig is.

Gemeente is niet aansprakelijk voor stofoverlast veroorzaakt door verkeer over een half verharde bosweg. Tegen de achtergrond van de omstandigheden van het geval en de wederzijdse belangen van partijen bestaat onvoldoende grond voor de conclusie dat de hinder onrechtmatig is.

Bij besluit van 25 oktober 2021 heeft het college van burgemeester en wethouders van Peel en Maas aan Pure Energie een omgevingsvergunning verleend voor het realiseren van een zonnepark op percelen aan de Schorfweg en Koelenweg in Beringe. Pure Energie heeft het voornemen om een zonnepark te realiseren op enkele aaneengesloten percelen aan de Schorfweg en Koelenweg in Beringe. [wederpartijen] wonen op ongeveer 600 m afstand van de percelen. [appellant sub 3] en andere zijn eigenaar van agrarische percelen in de (directe) nabijheid daarvan. Pure Energie wil op de percelen een zonnepark van ongeveer 28 ha bouwen. Rondom de zonnepanelen, die een hoogte hebben van maximaal 1,5 m, komt een strook van 15 m breed met struweel en ruigte om het zicht op de zonnepanelen te beperken. [appellant sub 3] en andere betogen dat de rechtbank ten onrechte heeft geoordeeld dat het college mocht beslissen op de aanvraag zonder dat voor het zonnepark een verklaring van geen bedenkingen is afgegeven van de gemeenteraad.

Bij besluit van 22 maart 2023 heeft de Belastingdienst/Toeslagen een verzoek van [appellant] om zijn schuld aan [bedrijf] van € 35.000,- over te nemen, afgewezen. Deze uitspraak gaat over een besluit op grond van de regeling voor overneming en betaling van private schulden die is opgenomen in de Wet hersteloperatie toeslagen (Wht). [appellant] is aangemerkt als een gedupeerde ouder van de kinderopvangtoeslagaffaire. Hij heeft een schuld van € 48.000,- opgebouwd bij de ING Bank. Teneinde die schuld te kunnen aflossen heeft [appellant] op 21 januari 2021 een overeenkomst van geldlening gesloten met [bedrijf] voor een bedrag van € 35.000,-. Die geldlening heeft [appellant] gebruikt om op 27 januari 2021 de geldschuld bij de ING Bank af te lossen. Op 12 mei 2021 heeft [appellant] van de Belastingdienst € 30.000,- uit de Catshuisregeling op grond van artikel 2.7 van de Wht ontvangen op zijn ABN rekening. Dezelfde dag heeft hij vanaf die ABN rekening € 35.000,- overgemaakt naar [bedrijf]. Op 2 mei 2022 heeft [appellant] een aanvraag om compensatie van de geldschuld aan [bedrijf] bij Sociale Banken Nederland ingediend.

De zaak gaat over een verzoek om intrekking of wijziging van een onherroepelijke omgevingsvergunning voor de bouw en het in gebruik nemen van een grote nieuwe veehouderij. Inmiddels zijn emissiefactoren in de Regeling geurhinder en veehouderij aangepast. Als de verwachte geurhinder wordt berekend met de nieuwe factoren, wordt niet voldaan aan de Wgv en is bij twee woningen in de buurt sprake van een geurbelasting rond 30 Odourunits. De rechtbank is van oordeel dat verweerder onvoldoende heeft gemotiveerd wanneer sprake is van ontoelaatbare milieugevolgen. Verweerder moet hierbij de omstandigheden van het geval moet betrekken (de mate van overschrijding, het aantal geurgevoelige objecten waar de geurnorm uit de gemeentelijke geurverordening wordt overschreden, de achtergrondbelasting in het gebied, de recent algemeen aanvaarde milieutechnische inzichten en in dit geval de geurgebiedsvisie). Gelet op de onzekerheid over het werkelijke rendement van de luchtwasser is het nog te vroeg om te zeggen dat sprake is van een ontoelaatbaar milieugevolg met als automatische consequentie dat verweerder de omgevingsvergunning moet intrekken. Verweerder heeft verzuimd te beoordelen of de nieuwe Bref intensieve veehouderij (die is vastgesteld na de verlening van de omgevingsvergunning) kan leiden tot verdere beperking van de nadelige gevolgen voor het milieu. De rechtbank wijst in dit verband vooral op BBT conclusie 12 en de daarin vervatte aanbeveling om een geurbeheersplan op te stellen. Verweerder kan niet volstaan met de opmerking dat wordt voldaan aan de Wgv want dat is niet het geval. Verweerder had ook een streefwaarde kunnen opnemen. De onduidelijkheid in het land over het werkelijke rendement van de luchtwasser (zowel de luchtwasser bij vergunninghoudster als andere combiluchtwassers) geen excuus is om niets te doen. Het is goed om de omgevingsvergunning aan te vullen met een goede meetverplichting. De rechtbank doet een tussenuitspraak en biedt verweerder de mogelijkheid de gebreken te herstellen.