Gepubliceerde uitspraken

Hierbij de inhoudsindicatie: Veroordeling voor diefstal. Oplegging van een ISD-maatregel voor de duur van twee jaren. De rechtbank ziet geen reële andere mogelijkheid om overlast en recidive te voorkomen. Aan verdachte is reeds een ISD-maatregel opgelegd in voorwaardelijke vorm, en dat weerhield hem niet van het opnieuw plegen van strafbare feiten. Een voorwaardelijke straf of maatregel met reclasseringstoezicht zal bovendien onvoldoende waarborgen bieden, gelet op de verblijfsstatus van de verdachte. De verdachte kan immers geen aanspraak maken op sociale voorzieningen in Nederland, terwijl de reclassering in de uitvoering van toezicht juist van die voorzieningen afhankelijk is.

Bij besluit van 24 april 2026 heeft de minister van Asiel en Migratie appellant in bewaring gesteld.

Executie-EAB Polen; artikel 12 OLW: omzettingsbeslissing niet toetsen aan artikel 12 OLW; overlevering toestaan.

Art. 416.2 Sv na veroordeling t.z.v. diefstal uit woning, art. 311.1.3 Sr. Aanwezigheidsrecht, art. 36g.1.c Sv. Moet bij eerste politieverhoor door verdachte (Poolse nationaliteit) opgegeven adres worden aangemerkt als adresopgave a.b.i. art. 36g.1.a Sv, zodat afschrift van dagvaarding in hoger beroep naar dat adres had moeten worden verzonden? Vermelding van adres A in p-v van eerste verhoor van verdachte door politie kan niet anders worden begrepen dan als opgave van adres a.b.i. art. 36g.1.a Sv waaraan mededelingen over strafzaak kunnen worden toegezonden. Enkele omstandigheid dat verhorende verbalisanten (zoals blijkt uit p-v van verhoor) twijfelden over juistheid van deze adresopgave, brengt niet mee dat er geen sprake is van zo’n adresopgave door verdachte a.b.i. art. 36g.1.a Sv. Ook kan uit omstandigheid dat i.h.k.v. betekening van dagvaarding in h.b. bekend is geworden dat na adresopgave in eerste politieverhoor van verdachte, in informatiestaat SKDB-persoon een ander adres is geregistreerd als laatst opgegeven woon- of verblijfplaats (adres B), niet worden afgeleid dat verdachte uitdrukkelijk te kennen heeft gegeven adres A niet te willen handhaven. Uit stukken kan niet blijken dat afschrift van dagvaarding in h.b. aan adres A is gezonden, zodat ervan moet worden uitgegaan dat dit niet is gebeurd. Evenmin houden stukken iets in waaruit kan volgen dat die verzending o.g.v. art. 36g.3 Sv achterwege kon blijven. Daarom had hof ervan blijk moeten geven te hebben onderzocht of er reden was onderzoek ttz. te schorsen om verdachte in de gelegenheid te stellen alsnog bij onderzoek ttz. aanwezig te zijn. Van zo’n onderzoek blijkt niet (vgl. HR:2012:BX4736). Volgt vernietiging en terugwijzing.

Vreemdelingenbewaring 59.1.a Handboeien. Strafrechtrechtelijk voortraject. Unieburger, niet aangetoond verblijf in Nederland daadwerkelijk effectief beëindigd. Gronden feitelijk juist en voldoende om maatregel te dragen. Geen aanleiding lichter middel.

Executie-EAB uit Polen. Verzamelvonnis. Artikel 12 OLW: in persoon verschenen; en afzien van weigeren. Artikel 7 OLW: toetsing in het kader van de dubbele strafbaarheid geschiedt ex nunc, te weten op het moment dat de rechtbank op het overleveringsverzoek beslist

bewaring – 59, eerste lid, aanhef en onder a – inspanningsverplichting – eerdere strafrechtelijke detentie – ongegrond.

bewaring – 59, eerste lid, aanhef en onder a - inspanningsverplichting – ongegrond.

Veroordeling voor lokaalvredebreuk en diefstal. Oplegging van een voorwaardelijke ISD-maatregel. Ongewenst vreemdeling. Proeftijd drie jaren.

vreemdelingenbewaring, vervolgberoep, overdrachtsbesluit, rechtmatig verblijf, ongegrond.

Bij besluit van 20 april 2026 heeft de minister appellant in bewaring gesteld. Bij uitspraak van 6 mei 2026 heeft de rechtbank het daartegen door appellant ingestelde beroep ongegrond verklaard en het verzoek om schadevergoeding afgewezen. Tegen deze uitspraak heeft appellant, vertegenwoordigd door mr. A.M.V. Bandhoe, advocaat in Zoetermeer, hoger beroep ingesteld.

Artikel 59 (AMP) / vervolgberoep / Poolse Unieburger / ondanks lopen asielaanvraag geen rechtmatig verblijf / juiste juridische grondslag / ongegrond

Bij besluit van 26 maart 2026 heeft de minister van Asiel en Migratie appellant in bewaring gesteld. Bij uitspraak van 9 april 2026 heeft de rechtbank het daartegen door appellant ingestelde beroep ongegrond verklaard en het verzoek om schadevergoeding afgewezen. Tegen deze uitspraak heeft appellant, vertegenwoordigd door mr. A.M.V. Bandhoe, advocaat in Zoetermeer, hoger beroep ingesteld.

Tussentijdse toesing ISD-maatregel. Rechtbank beslist tot voortzetting.

bewaring, eerste beroep, bewaringsgrondslag, het beginsel van non-refoulement, zicht op overdracht en voortvarend handelen, ongegrond.

ISD. Vernietiging van de beslissing van de rechtbank en beëindiging van de maatregel tot plaatsing in een inrichting voor stelselmatige daders. Het hof is van oordeel is dat de voortzetting van de tenuitvoerlegging van de ISD-maatregel niet langer vereist is, omdat voortzetting van die maatregel niet zinvol is door een omstandigheid die buiten de macht van de veroordeelde ligt. Het hof is zich ervan bewust dat de beëindiging van de maatregel mogelijk tot gevolg zal hebben dat de veroordeelde opnieuw terechtkomt in een situatie van dakloosheid, zonder inkomsten of dagbesteding. Dit zijn weliswaar ongunstige omstandigheden met het oog op het voorkomen van recidive, maar die omstandigheden kunnen volgens het verslag van de PI pas worden verbeterd als de veroordeelde in vrijheid is gesteld

bewaring, zware en lichte gronden, grondslag voor de maatregel, ambtshalve toetsing, ongegrond.

Eerste beroep vreemdelingenbewaring – buiten zitting - 59b – grondslag maatregel – beroep ongegrond

Proces-verbaal uitspraak, verlenging overdrachtstermijn wegens onderduiken, Dublin Frankrijk.