Gepubliceerde uitspraken

Gedaagden zijn deelgenoten in de nalatenschap van hun echtgenoot/vader, die in 2024 is overleden. In deze zaak vordert eiseres ontbinding van de hoevepachtovereenkomst, omdat het gepachte niet langer voor de bedrijfsmatige uitoefening van de landbouw wordt gebruikt en aanvullend omdat het gepachte in het verleden niet persoonlijk is gebruikt. De pachtkamer is van oordeel dat niet komt vast te staan dat sprake is (geweest) van een tekortkoming in de nakoming en wijst de vordering tot ontbinding af. Daarnaast vordert eiseres betaling van achterstallige pacht, maar ook die vordering wordt afgewezen.

Prorogatie. De Staat claimt na afloop van het erfpachtcontract een deel van de in 2018 aan zijn erfpachter toegekende fosfaatrechten. Volgens de Staat is per analogie voldaan aan de voor (waarde)overdracht van fosfaatrechten geformuleerde voorwaarden in de arresten ASR/Qualm en is het verschil tussen erfpacht en pacht niet zodanig dat de regels uit die arresten zich niet voor overeenkomstige toepassing zouden lenen. In dit geval is echter sprake van onafgebroken voortgezet gebruik van de grond na afloop van het erfpachtcontract en is opnieuw een erfpachtcontract afgesloten. Daarmee is geen sprake (geweest) van het opleveren van de grond, wat al in de weg staat aan de door Staat bepleite toepassing van de voorwaarden uit de arresten ASR/Qualm. Of erfpachter gehouden is bij einde van de lopende erfpacht fosfaatrechten over te dragen / te vergoeden, moet te zijner tijd worden bezien. Het hof komt daarmee niet toe aan bespreking van het debat van partijen of het karakter en/of andere aspecten van het erfpachtrecht betekenen dat de algemene regel uit genoemde arresten wel of niet van overeenkomstige toepassing is bij erfpachtovereenkomsten.