Gepubliceerde uitspraken

Artikel 55 van de Participatiewet. Ongegrond beroep. Deze uitspraak gaat over de verplichting die het college aan eiseres heeft opgelegd om haar deel van het vermogen uit de woning voor zichzelf op te eisen. Eiseres heeft tijdens de zitting toegelicht dat zij de verplichting die aan haar is opgelegd op zichzelf begrijpt, maar dat de vermogensgrens niet wordt overschreden, omdat de schuld aan haar ex-partner hoger is dan haar deel van de overwaarde van de woning. Verder heeft zij sinds 2012 niet heeft meebetaald aan de hypotheekkosten en de onderhoudskosten van de woning, omdat haar ex-partner die kosten betaalde sinds het jaar dat zij uit elkaar zijn gegaan. Zij waren niet getrouwd en haar ex-partner heeft meerdere keren aangegeven dat zij hem geld verschuldigd is.

Afwijzing maatwerkvoorziening op grond van de Wmo 2015 voor hulp bij het huishouden aangevraagd. Geen procesbelang. De verstrekking aan appellante van de maatwerkvoorziening voor huishoudelijke hulp voor een uur per week in de vorm van zorg in natura, is beëindigd per 1 februari 2025.

De Raad bevestigt dat het college afwijzend mocht beslissen op een herhaalde aanvraag van appellant om jeugdhulp. Appellant heeft geen nieuwe feiten en omstandigheden als bedoeld in artikel 4:6 van de Awb naar voren gebracht. De weigering om terug te komen van de eerdere besluitvorming is ook niet evident onredelijk. Gedurende een ondertoezichtstelling is het de gecertificeerde instelling (GI), en niet het college, die bepaalt of en, zo ja, welke jeugdhulp is aangewezen bij de uitvoering van de ondertoezichtstelling. Pas nadat de GI bepaald heeft dat en welke jeugdhulp is aangewezen, rijst de vraag of daarin kan worden voorzien door jeugdhulp in natura of in de vorm van een pgb.

Afwijzing aanvraag Wlz-zorg. De grondslag van verstandelijke handicap kan niet worden vastgesteld. Wel kan de grondslag psychische stoornis worden vastgesteld. Raad heeft geen aanleiding om te twijfelen aan de conclusie van het CIZ dat er nog behandelingen zijn die appellante kan volgen en dat deze behandelingen kunnen leiden tot de situatie dat appellante niet langer behoefte heeft aan 24 uur per dag zorg in de nabijheid als bedoeld in artikel 3.2.1, eerste lid, van de Wlz.