Gepubliceerde uitspraken

Kort geding. Verstekvonnis. Gedaagde is een ontbonden vennootschap. Opheffing executoriaal beslag

Bij besluit van 20 mei 2022 heeft het college van burgemeester en wethouders van Den Haag de aanvraag van [wederpartij] om een woningvormingsvergunning afgewezen. [wederpartij] en zijn partner hebben in 2012 de woningen aan de [locatie 1] en [locatie 2], gelegen in de Visserijbuurt van Den Haag, samengevoegd. De samengevoegde woning heeft een totale gebruiksoppervlakte van 483 m2. [wederpartij] wil de woning verkopen. De woning is in ongesplitste staat volgens hem onverkoopbaar. [wederpartij] wil de woning daarom eerst weer splitsen in twee woningen. Hij heeft daartoe een aanvraag om een woningvormingsvergunning gedaan. Op grond van de Huisvestingsverordening Den Haag 2019 geldt onder meer in de Visserijbuurt een verbod op woningvorming, wat betekent dat het college de aanvraag in beginsel moet afwijzen. Het college heeft geen aanleiding gezien om de hardheidsclausule toe te passen, als bedoeld in artikel 7:3 van de Huisvestingsverordening. Het college heeft ten behoeve van de evenwichtige woonvoorraad het belang van het behoud van de grotere woning zwaarder laten wegen dan het belang van [wederpartij] bij splitsing in twee kleinere woningen.

In geschil is de aanzegging van het einde van de huurovereenkomst door verhuurder, de verschuldigdheid van stookkosten door huurder, de redelijkheid van de huurprijs na uitspraak van de Huurcommissie en de ontstane huurachterstand. De kantonrechter is van oordeel dat niet tijdig is aangezegd, dat de gevorderde stookkosten niet verschuldigd zijn en dat de aanvangshuurprijs redelijk is omdat de kantonrechter de redelijkheid van de huurprijs moet toetsen aan dezelfde regels als de Huurcommissie en door de Huurcommissie uitspraak is gedaan. De vordering tot betaling van de huurachterstand wordt toegewezen.

Woninvormingsvergunning voor splitsing afgewezen. Verweerder heeft echter in te algemene bewoording gemotiveerd waarom toepassing van de hardheidsclausule in deze situatie niet aangewezen is. Ook lijkt verweerder zich deels te baseren op onjuiste informatie. Er is daarom niet voldaan aan de eisen die worden gesteld aan een zorgvuldige besluitvorming. Het beroep is gegrond.