ECLI:NL:RBLIM:2022:5146
Rechtbank Limburg · 08-07-2022 · zaaknummer ROE 20/3103 en ROE 20/3104
Inhoudsindicatie
Verweerder heeft aan eiser mondeling een bouwstop opgelegd ten aanzien van het plaatsen van een woonwagen. In het primaire besluit I heeft verweerder deze beslissing schriftelijk bevestigd, onder oplegging van een dwangsom van € 10.000,- als bedrag ineens. Tegen dit besluit heeft eiser bezwaar gemaakt. In het primaire besluit II heeft verweerder aan eiser de last opgelegd om binnen zes weken de woonwagen die hij heeft geplaatst te verwijderen en verwijderd te houden op straffe van het verbeuren van een dwangsom van € 5.000,- als bedrag ineens. Tegen dit besluit heeft eiser eveneens bezwaar gemaakt. In de bestreden besluiten heeft verweerder de bezwaren van eiser tegen de primaire besluiten I en II ongegrond verklaard. Eiser heeft tegen de bestreden besluiten beroep ingesteld. Bij besluit van 1 februari 2021 (invorderingsbeschikking) heeft verweerder besloten de door eiser verbeurde dwangsom van € 5.000,- in te vorderen. Eiser heeft tegen de invorderingsbeschikking bezwaar gemaakt. De rechtbank heeft de invorderingsbeschikking meegenomen in de beroepsprocedure betreffende de last onder dwangsom. De rechtbank verklaart het beroep tegen de last onder dwangsom en de invorderingsbeschikking niet-ontvankelijk omdat de bevoegdheid van verweerder tot het invorderen van de dwangsom is verjaard. Eiser heeft geen procesbelang meer en daarom dient dit beroep niet-ontvankelijk te worden verklaard. De rechtbank verklaart het beroep tegen de bouwstop/last onder dwangsom ongegrond. Naar het oordeel van de rechtbank heeft eiser weliswaar nog procesbelang bij een (inhoudelijke) beoordeling omdat de bouwstop/last onder dwangsom nog steeds geldt en overtreding daarvan tot verbeurte van een dwangsom kan leiden, maar treffen de beroepsgronden die door eiser zijn aangevoerd geen doel. Dit omdat eiser - samengevat- in beroep niet betwist dat er een overtreding heeft plaatsgevonden, namelijk het zonder omgevingsvergunning en in strijd met het geldende bestemmingsplan plaatsen van de woonwagen. Eiser beroept zich in beroep op onder andere het recht van gelijke behandeling, zijn trekvrijheid en de inspanningsverplichting van verweerder om te voorzien in huisvesting. Nu dit ziet op uitzetting en niet op het betwisten van de overtreding en verweerder eiser een andere standplaats heeft toegewezen, slaagt het beroep van eiser niet. Ook het beroep van eiser ter zitting gedaan op het vertrouwensbeginsel treft geen doel.
Rechters
Advocaten
- R.M.R. Schmeitz
- mr. E.H.C.K. Reijans
- mr. H. Haas
Gemachtigden en juristen in deze zaak
Bron: openbaar gepubliceerde uitspraak van de Rechtspraak. Wij tonen alleen de metadata en de inhoudsindicatie zoals gepubliceerd; de volledige uitspraak lees je bij de bron. Klopt er iets niet of wilt u dit niet zo? Meld het via de contactpagina.