ECLI:NL:PHR:2026:479

Parket bij de Hoge Raad · 12-05-2026 · zaaknummer 24/00707

Inhoudsindicatie

Conclusie AG. Rijden met geschorst rijbewijs. Art. 9 lid 5 WVW 1994. Bekendmakingseisen ongeldig verklaard rijbewijs (a.b.i. art. 9 lid 2 eerste volzin WVW 1994) van overeenkomstige toepassing bij geschorst rijbewijs? De A-G oordeelt dat ook voor een bewezenverklaring van art. 9 lid 5 WVW 1994 is vereist dat (in elk geval) uit de bewijsvoering moet blijken dat de geldigheid van het rijbewijs is geschorst en dat het desbetreffende besluit aan de verdachte is bekendgemaakt. Ook valt er volgens de A-G veel voor te zeggen dat in gevallen waarin het op de pleegdatum geschorst zijn van het rijbewijs door de verdediging onderbouwd wordt betwist de feitenrechter gehouden is nader te motiveren op grond waarvan kan worden vastgesteld dat er op de pleegdatum van het feit een tot schorsing van het rijbewijs van de verdachte strekkend besluit van kracht was. I.c. kunnen de bewezenverklaarde onderdelen “dat de geldigheid van een op zijn naam gesteld rijbewijs ingevolge artikel 131, tweede lid, onderdeel a, voor en of meer categorieën van motorrijtuigen is geschorst” en “gedurende de tijd dat de schorsing van kracht is” in voldoende mate uit de gebezigde bewijsmiddelen worden afgeleid. Ook blijkt dat de verdachte “weet” had van de schorsing, zodat daaruit – bij gebrek aan een onderbouwde betwisting – toereikend volgt dat het besluit daartoe aan hem bekend is gemaakt. Ambtshalve: constatering redelijke termijn schending in de cassatiefase. Deze conclusie strekt tot verwerping van het beroep.

Rechters

In deze uitspraak zijn geen namen van rechters gepubliceerd.

Advocaten

In deze uitspraak zijn geen advocaten of gemachtigden met naam genoemd.