ECLI:NL:HR:2026:1527
Hoge Raad · 22-09-2026 · zaaknummer 25/02404
Inhoudsindicatie
OM-cassatie en cassatie klager. Beklag ex art. 98.4 jo. art. 552a Sv tegen beschikking Rb over toelaatbaarheid van uitlevering van bestanden op digitale gegevensdragers i.v.m. verschoningsrecht van klager (waarnemer van protocol van oud-notarissen), na tegen andere notaris en diens notarieel juridisch medewerker gerezen verdenking van overtreding van Wet ter voorkoming van witwassen en financieren van terrorisme en witwassen. 1. OM-cassatie. Kon Rb oordelen dat zich geen zeer uitzonderlijke omstandigheden voordoen op grond waarvan verschoningsrecht van de klager moet worden doorbroken? 2. OM-cassatie. Kon Rb oordelen dat stukken die via openbare registers kunnen worden opgevraagd ook onder verschoningsrecht vallen? 3. Cassatie klager. Geen schriftuur. Ad 1. HR herhaalt relevante overwegingen uit HR:2024:1290 m.b.t. zeer uitzonderlijke omstandigheden waarin belang dat waarheid aan het licht komt moet prevaleren boven verschoningsrecht. Wat betreft belang van waarheidsvinding geldt als beoordelingsmaatstaf of betreffende gegevens redelijkerwijs in zodanig direct verband staan met strafbaar feit waarvan vermoeden bestaat dat dit is begaan, dat deze gegevens kunnen dienen om waarheid aan het licht te brengen (vgl. HR:1999:ZD7280). Rb heeft geoordeeld dat geen sprake is van zeer uitzonderlijke omstandigheden op grond waarvan verschoningsrecht van klager moet wijken voor belang van waarheidsvinding. Rb heeft aan oordeel o.m. ten grondslag gelegd dat datering van veel stukken waarop verschoningsrecht rust, buiten periode valt waarop verdenking ziet, en dat (nu door geheimhouders OvJ niet specifiek is aangeduid wat “directe link” is tussen die stukken en verdenking in strafrechtelijk onderzoek tegen verdachte notaris en juridisch medewerker) niet zodanig verband bestaat tussen stukken die onder verschoningsrecht vallen en verdenking, dat inbreuk op verschoningsrecht noodzakelijk is. Daarmee heeft Rb (niet onbegrijpelijk) tot uitdrukking gebracht dat, wat betreft belang van waarheidsvinding, deze stukken niet in zodanig direct verband staan met strafbaar feit waarvan vermoeden bestaat dat dit is begaan, dat deze gegevens kunnen dienen om waarheid aan het licht te brengen. Ook daarop voortbouwend oordeel van Rb dat geen sprake is van zeer uitzonderlijke omstandigheden op grond waarvan verschoningsrecht van klager moet wijken voor belang van waarheidsvinding (waarin Rb verder nog heeft betrokken dat klager in deze zaak zelf geen verdachte is en dat niet is komen vast te staan dat relevante gegevens niet op andere manier kunnen worden verkregen), getuigt niet van onjuiste rechtsopvatting en is niet onbegrijpelijk. Ad 2. Rb heeft t.a.v. enkele stukken overwogen dat “stukken die via openbaar register kunnen worden opgevraagd, ook onder verschoningsrecht van klager vallen, omdat ook t.a.v. deze stukken niet gezegd kan worden dat er redelijkerwijs geen twijfel over bestaat dat standpunt van klager onjuist is”. Rb is daarmee uitgegaan van onjuiste rechtsopvatting. Stukken die raadpleegbaar zijn via openbare registers, kunnen als zodanig niet worden aangemerkt als stukken waarover verschoningsrecht zich uitstrekt. Dat kan onder omstandigheden anders zijn, o.m. als dergelijke stukken deel uitmaken van andere stukken die onder verschoningsrecht vallen. Rb heeft echter niet vastgesteld dat van zo’n samenhang met andere stukken sprake is. Dat hoeft echter bij gebrek aan belang niet tot vernietiging van uitspraak Rb en terugwijzing van zaak te leiden, nu het gaat om stukken die via openbare registers kunnen worden opgevraagd en waarover OM dus zelf beschikking kan krijgen. Ad 3. Geen middelen ingediend, klager n-o. Volgt verwerping. Samenhang met 25/04731 Bv. Vervolg op HR:2024:1290.
Advocaten
Bron: openbaar gepubliceerde uitspraak van de Rechtspraak. Wij tonen alleen de metadata en de inhoudsindicatie zoals gepubliceerd; de volledige uitspraak lees je bij de bron. Klopt er iets niet of wilt u dit niet zo? Meld het via de contactpagina.